Herman Wijffels: De gulden snede

Weer een boek dat de moeite waard is, van Wilma de Rek: De gulden snede, met als ondertitel: Herman Wijffels over een economie die werkt voor mens en aarde.

De Inhoudsopgave geeft goed aan waar het boek over gaat, waarover Wilma de Rek vragen stelt en Herman Wijffels antwoorden geeft:

  1. Over masculien en feminien
  2. Waarom geld een middel moet zijn en geen doel
  3. Over het dolgedraaide kapitalisme
  4. Veranderen maar hoe?
  5. Het verhaal van ons voedsel (1)
  6. Het verhaal van ons voedsel (2)
  7. Naar een groene wereld
  8. Een andere kijk op ouder worden

De kern van het betoog is dat de beschaving in de afgelopen eeuwen is gedomineerd door een ‘masculiene’ kijk op de dingen (veroveren) en dat vanaf nu ‘feminiene’ waarden (bewaren, behoeden en behouden) centraal moeten staan !

H. 3 sluit af met (p. 83 en 84): Je moet banken en ondernemingen gaan beoordelen vanuit het schema van de 17 SDG’s, de Duurzame Ontwikkelingsdoelen, het mondiaal (in 2015 in de Verenigde Naties) vastgestelde kader waarbinnen we tot 2030 moeten functioneren. En daar zit feitelijk alles in: onze ecologische doelen m.b.t. het in stand houden van ons gezamenlijke huis, maar ook de sociale doelen; zorgen dat het systeem niet alleen werkt voor weinigen maar voor velen.

H.4 sluit af (p. 113 en 114) met zijn pleidooi voor het gemoderniseerde Rijnlands model: Als ik nadenk over wat nodig is in de huidige omstandigheden, dan hebben we een Rijnlands model nodig, maar dan wel gemoderniseerd. In het Rijnlands model van de twintigste eeuw stond het sociale domein centraal. In de nieuwe eeuw moet dat het sociale domein én het ecologische domein zijn.

H.7 komt terug op de SDG’s, op Wilma’s vraag: Hoe krijg je de wereld in beweging als het gaat om dit soort enorme veranderingen? volgt als antwoord van Herman: Het kader is er al, he; de SDG’s, de Sustainable Dvelopment Goals, geven de richting aan voor gecoördineerde mondiale actie. Het Klimaatakkoord van Parijs zit daarin, de voedseltransitie eveneens. We hebben op mondiaal niveau dus al besloten wat de route is die we hebben te gaan en de energietransitie is daar een onderdeel van.

Mooi hoe het sociale (mens) en het ecologische (aarde) steeds terug komt. Ze doen mij steeds denken aan de sociale ondergrens en de ecologische bovengrens van Kate Raworth in haar Donuteconomie, haar prachtige voorstel voor nieuwe fundamenten onder de economische wetenschap.

Kate Raworth is expliciet over de onmogelijkheid (en daarmee het einde) van oneindige economische groei (als motor van de ontwikkeling van de wereld), vanwege de eindigheid van de aarde. Zo duidelijk is Wijffels daar niet over …

Ik koppel de SDG’s altijd graag aan de Donuteconomie, incl. het einde van de economische groei, om (om met met Bas Heijne te spreken) de dialoog over perspectieven te bevorderen. Je kunt (ook) de SDG’s (zoals alles) immers benaderen vanuit een Angelsaksisch perspectief en vanuit een Rijnlands perspectief !!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *