Het leven als Sisyphus arbeid

Het mooist in de Volkskrant van vandaag vind ik het artikel van gasthoofdredacteur Tom Barman, van de Antwerpse rockband dEUS: Modern malheur (deel 1 en deel 2), over: hoe beter we het hebben, hoe ongelukkiger we (schijnen te, S.E.) zijn. Hij bespreekt The Age of Absurdity, van de Ierse filosoof Michael Foley.

Aan de orde komen eerst Pascal Bruckner, Alain de Botton, Erik Wilson en Trudy Dehue, vervolgens Foley, tot slot Camus.

Foley definieert geluk naar Jean-Jacques Rousseau, wat mij doet denken aan hoe Issey Miyake schoonheid definieert (in het boek Form/color anatomy van Ger Breuns, dat ik kreeg van Jan Lemmens) en Pirsig kwaliteit (in Zen en de kunst van het motoronderhoud).

Vervolgens gaat het over hoe Foley rondkijkt in het hier en nu, observeert, wat hem er o.a. toe brengt dat de bewoners van de Age of Absurdity het leven bij voorkeur beschouwen als één groot voorspel…

Tot slot gaat de bespreking en het boek van Foley over Camus, die de moderne mens vergeleek met de onfortuinlijke Sisyphus: hij moest in de onderwereld een loodzwaar rotsblok een berg opduwen. Telkens als hij bijna boven was, lazerde het rotsblok weer omlaag en kon Sisyphus weer opniew beginnen…. 

Lijkt het niet op wat wij doen met het Rijnlandse ?

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *