Maatschappelijk teleurgestelden

Maatschappelijk teleurgestelden. Dat was de nieuwe term die ik vandaag (woensdag 18 feb.) las in de NRC. Prachtige naam natuurlijk, voor een minder blije groep. Hoewel ze misschien wel weer in prachtwijken wonen. De groep bestaat uit ‘de zwijgende meerderheid’, aldus het krantenbericht, het deel van Nederland dat de Telegraaf leest, de commerciële omroep bekijkt en niet stemt, of een protest-stem uitbrengt. Of dat een meerderheid met zich meebrengt, ik vraag het me af, maar het is mogelijk voldoende om een nieuw omroepje te beginnen onder de paraplu van Wakker Nederland.
Hoe de Telegraaf trouwens ooit aan die naam Wakker Nederland gekomen? Ik denk bij de gemiddelde Telegraaflezer eerder aan een half-slapende, half-bewuste tv-hangende dikke-buiken mens. Niet direct de groep waar je aan denkt bij Wakker….

Ik voel plots vele boze stemmen opdoemen die met mijn uitspraak van net dit stukje tot ‘slinkse Volkskrant propaganda’ degraderen– dus ik zeg daarbij – dat als ik denk aan half-slapende, half-bewuste tv-hangende dikke-buiken mens bij de gemiddelde Telegraaflezer dit alleen iets zegt over mij, en helemaal niks over de gemiddelde Telegraaflezer.

Wat is de beweging van Wakker Nederland dan wel? Ja, wat is Wakker? Waar wil je Wakker van zijn? Van de laatste roddels over Bassie, van de laatste rede van Wouter Bos over zijn al dan niet volle of lege broekzak, en of Wouter daarin ook dieper mag graaien dan het CDA wil? Of over de rol van Nederland in Afghanistan? Over weggegooid geld naar ontwikkelingssamenwerking? Over Berlusconi die graag Italie het Rusland van Europa laat zijn?

Wat je wil. Ik denk bij Wakker eerder aan bewust, aan doorhebben hoe het huidige oligopolische en casinokapitalisme de wereld in zijn greep houdt in onrechtvaardige welvaartsverdeling met een naderende ecologische en grondstoffenschaarste. Of over het gebrek aan spiritueel bewustzijn bij grote delen van de mensheid, hoewel daar sinds 15 jaar steeds meer tekenen van veranderingen komen.
De recessie of depressie zal in die zin zeer boeiend zijn. Na meer dan 50 jaren van groeiende welvaart, wordt dit de eerste serieuze test voor instituties, landen en mensen. Het zal de zaken in een stroomversnelling brengen, en op allerlei niveau’s veranderingen aanbrengen, omdat bestaande structuren plots niet meer vanzelfsprekend zijn. Politiek mag er ineens van alles (banken nationaliseren, regeerakkoorden open stellen), organisaties krijgen plots een krapper budget waardoor andere prioriteiten ontstaan, terwijl veel vaak hardwerkende mensen geen arbeid meer hebben en hele andere keuzes over hun leven en ontwikkeling  moeten maken.  

De crisis legt ook bestaande belangen bloot. Hoe multinationals in Amerika, en dan vooral de financiële, Washingtonse politiek beheersen. De rol van de Fed als geldschepper, en, het is een dooddoener, de verbonden van de wereldeconomie maar ook het gebrek aan institutionele vangnetten van een op grote schuld en risico steunende wereldwijde economie. De vraag die gaat komen voor de komende jaren: kunnen leiders mensen hoop geven op economische groei na de recessie?

…of… wordt er een kritische massa gevoelig genoeg om het heil in economische groei niet meer te zien? En staan er mensen en partijen op die deze vraag aan de orde stellen? Dan spreek ik van Wakker Nederland.

Philip de Wolf

philipdewolf.wordpress.com

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *