Mahbubani’s DE EEUW VAN AZIE samengevat

Een onafwendbare mondiale machtsverschuiving, de ondertitel van het boek, geeft goed aan wat de essentie van het boek is. Het betoog bestaat uit 6 hoofdstukken: Mogelijke scenario’s voor de wereld komen aan de orde (1), Wat gaande is in Azie (2) en in het Westen (3), Ontwestersing (4), Westerse incompetentie en Aziatische competentie (5) en tenslotte: Noodzakelijke voorwaarden voor mondiaal leiderschap (6).

 

Ik mis iets van een pleidooi voor verrijking van het typisch Aziatische met het economische. Maar eerst volgt een korte samenvatting van de inhoud van het boek en dan de korte bespreking ervan.

Kishore Mahbubani is overigens een diplomaat, man van het publieke bestuur,

-Is ambassadeur van Singapore bij de VN geweest,

-Vertegenwoordigde in 2001 en 2002 Singapore in de Veiligheidsraad van de VN,

-Is nu oprichter van en hoogleraar aan de Lee Kuan Yew School of Public Policy in Singapore.

 

INLEIDING

De 2 belangrijkste kenmerken van ons historisch tijdperk:

1. We zijn aan het einde van een tijdperk waarin het Westen de wereld domineert,

2. Er zal zich een enorme renaissance in de Aziatische samenlevingen voordoen.

De Aziatische ‘mars naar de moderniteit’ biedt zowel het Westen als de Wereld nieuwe kansen. Als het Westen zou kunnen leren aan deze mars mee te werken i.p.v. hem tegen te werken, dan kan de 21-ste eeuw een van de gelukkigste eeuwen in de geschiedenis van de mensheid worden.

 

H.1. DE 3 SCENARIO’S

1) De mars naar de moderniteit. Onderwerpen die langs komen: metalen tonnen als wc’s, voordelen van de moderniteit (materieel, geestelijk, ethisch), de mobiele telefoon en zijn fenomenale effecten

2) Terugtrekken op zijn bolwerken. Onderwerpen die langs komen: wil het Westen zijn belangen of zijn waarden beschermen, protectionisme

3) De triomf van het Westen. 3 fundamentele zwakke plekken in de triomfalistische ideeen die na het einde van de Koude Oorlog in het Westen opgang deden:

1. Dat Westen gezegevierd zou hebben over Rusland dankzij zijn normen en waarden

2. Dat elke maatschappij, waar ook ter wereld en op welk sociaal en economisch ontwikkelingsnivo dan ook, van de ene op de andere dag kan worden veranderd in een liberale democratie

3. Dat cultuurverschillen niet belangrijk zijn.

 

H.2. WAAROM AZIE NU IN OPKOMST IS

7 pijlers:

1) Vrijemarkteconomie, mogelijk voorlopig nog beperkt door het hierarchische wereldbeeld

2) Natuurwetenschappen en technologie

3) Meritocratie

4) Pragmatisme, bezoek van Deng Xiaoping in Nov. 1978 aan Bangkok, Kuala Lumpur en Singapore

5) Cultuur van vrede, over Zuid-Oost Azie (ASEAN) en Noord-Oost Azie (Japan, Zuid-Korea en China)

6) Rule of law: niemand staat boven de wet

7) Onderwijs

 

H. 3. WAAROM IS HET WESTEN NIET OPGETOGEN

Vanwege zijn militaire, economische, politieke en culturele belangen en dominantie.
Hier komen ook de getallen die zo vaak terug komen:
-Het Westen heeft een bevolking van 0.9 miljard = 12 % van de wereldbevolking,

-De Rest van de Wereld is 5,6 miljard = 88 % van de wereldbevolking,

-Totale wereldbevolking is 6,5 miljard.

 

H.4. ONTWESTERSING: DE TERUGKEER VAN DE GESCHIEDENIS

Achtereenvolgens komen aan de orde:

China, waarbij hij (interessant) 8 soorten van vrijheid onderscheidt:

1. vrij van gebrek

2. vrij van onveiligheid

3. vrij om zelf je werkkring te kiezen

4. vrij om naar het buitenland te reizen

5. vrij van willekeurige arrestaties en opsluiting

6. vrijheid van denken

7. vrijheid van meningsuiting

8. vrijheid om je eigen leiders te kiezen.

Volgens Mahbubani komen de Chinese leiders niet om # 8 heen, denken ze erover,

realiseren ze zich dat rechtstreekse verkiezingen op dorpsnivo er al zijn en succesvol zijn.

Verder interessant om te lezen over;

–          de bloeiperiode van de Tang-dynastie: 618-907

–          de Qing-dynastie: 1644-1911

–          het korte en chaotische republikeinse regime van 1911 tot 1949

–          Mao: 1949-1976

–          Deng Xiaoping, die in 1978 de Chinese economie open stelde.

De Islamitische wereld:

Zeer uitdagend voor de Wildersen van deze wereld….

India:

Interessant om te lezen over:

–          Asjoka, 272-232

–          Akbar, 1556-1605.

Kan volgens Mahbubani brugfunctie vervullen tussen Azie en Westen.

 

H.5. WESTERSE INCOMPETENTIE, AZIATISCHE COMPETENTIE

Hier illustreert het boek de inconsistentie en daarmee de ongeloofwaardigheid van het Westen aan de hand van 4 wereldproblemen:

–          Het Westen en het Midden Oosten

–          Het Westen over Vrijhandel (Doha)

–          en over Klimaatverandering (Kyoto)

–          Het Non Proliferatie Verdrag (NPV) voor kernwapens.

Daarna volgt een stevig stuk over: Het Westen en Iran, waarbij schrijver uitvoerig pleit voor:

-de mars naar de moderniteit voor Iran,

-het aanknopen van diplomatieke betrekkingen van Amerika met Iran, a la Nixon met China.

Dan volgt: Leren van Aziatische kundigheid, waarin ie uitvoerig betoogt hoe;

-effectief China omgaat met en investeeert in zijn buren (ASEAN),

-weinig succesvol Europa daar in is (Noord-Afrika, Midden Oosten, Balkan/Turkije).

Inzetten op de lange termijn staat tegenover een orientatie op korte termijn belangen,

flexibel handelen tegenover zwart/wit denken.

 

H.6. NOODZAKELIJKE VOORWAARDEN VOOR MONDIAAL LEIDERSCHAP:
Principes:

1.   Democratie: een mens, een stem. Hij pleit voor de Algemene Vergadering van VN als wereldregering, enige organisatie waar alle landen van de wereld aan deelnemen en voor correcties in de structuur van de Veiligheidsraad van de VN en het bestuur van de IMF en de Wereldbank. Hier komt de diplomaat helemaal los !

2.   Rule of law: niemand staat boven de wet

3.   Justitiele rechtvaardigheid.

Partnerschappen:

Hier scoort EU beroerd en de ASEAN verbluffend goed, volgens Mahbubani.

Pragmatisme:

Hier komt Iran weer terug en wat heet ‘de grootste pragmaticus van de 20-ste eeuw’: Deng Xiaoping.

 

BESPREKING:

Het is wat mij betreft geen wetenschappelijke boek, het is een grote column, vol uitdagende stellingen, een boeiend essay, over de grote vraagstukken van de wereld, vanuit een Aziatisch perspectief, met interessante bijzonderheden en wetenswaardigheden over Azie. Zijn voorwaarden voor mondiaal leiderschap zijn interessant, hebben wel iets Rijnlands: zijn 3 P’s: Principes, Partnerschappen en Pragmatisme vind ik mooi, naast onze People, Planet en Profit. 

Mijn belangrijkste punt van kritiek zou zijn: Mahbubani maakt geen enkele kritische noot bij de stormachtige economische ontwikkeling van Azie. Het is en blijft een diplomaat, geen van binnen uit kenner van de economie. Kennelijk moet Azie economisch ook eerst op zijn ‘snufferd’ vallen, vooraleer het mogelijk terug gaat naar zijn eigen identiteit en die voorop zet.  

Des te kritischer is ie over Europa. Wat mij betreft is het een standaardwerk, een mooi complement op dat andere standaardwerk: de Europese Droom, van Jeremy Rifkin!

 

Sjaak Evers, 17 januari 2009.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *