GOD EN DE TIJD

Het is mij een groot genoegen het Essay van Kees Rijnvos te mogen publiceren, in het verlengde van mijn posting van 16 maart. Hij stelt het absolute Godsbegrip ter discussie en introduceert Humane religie, voorwaar een m.i. Rijnlandse daad.  Reageer gerust, op onze Weblog, als u zich geroepen voelt.

Ter verdere introductie: wat Kees me 19 maart stuurde, getriggerd door mijn axioma versus dogma onderscheid:

Beste Sjaak,

Misschien als richtingwijzer met jouw opvatting betreffende het axioma in plaats van het dogma als uitgangspunt. Het dogma wordt gepresenteerd als tijdloos. Ik toon aan dat onafwendbaaar het tijdloze, zoals de christelijke omschrijving van God (dogma), eens als tijdelijk en daarmee als axioma moet worden aangemerkt. Op de keeper beschouwd doen dat, overwegend nog niet zo begrepen, kerkverlaters.
Nu is het nodig het paradigma in te voeren. Dit is een set van axioma’s als basis van een wetenschap (klik Google.com – Thomas Kuhn). Het is een bekend verschijnsel dat wetenschappelijke of technologische revolutie kan worden aangemerkt als paradigmawisseling. Dan verandert ineens het wetenschappelijke en/of technologische gezichtsveld. Heeft niet op deze wijze Philips de grammofoonplaat vervangen door de cd?
Iets dergelijks voltrekt zich op het religieuze vlak. Het traditionele christendom is verleden tijd.  Niettemin heeft het, zoals de grammofoonplaat, een onuitwisbaar historisch belangrijke functie. Anders dan met de cd het geval is heeft theologische paradigmawisseling (verandering van getalsmatige aanduiding van het goddelijke) nog niet geleid tot een afgewogen eigentijdse nieuwe set van theologische axioma’s. Ik heb geprobeerd met tekening van de contouren van humane religie hiertoe een aanzet te geven.

Met beste groeten van huis tot huis, Kees

Kees heeft de datum van onze Rijnlands Congres van 10 oktober al genoteerd….

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *