Nieuwe maakbaarheid – nieuwe makers

Dit is het thema van het M&O-Jaarcongres van 27 juni 2008. In M&O (tijdschrift voor Management & Organisatie) nummer 2 van Maart/april – 2008, die deze week in de bus viel, staat al een voorproefje van dit congres.

In Ten geleide voorin het blad staat: Steven en Wouter ten Have verkennen in hun artikel Maakbaarheid. (…) Ze rafelen de verschillende betekenissen van het containerbegrip ‘maakbaarheid’ uiteen, wat leidt tot een relativering dat lastigheden als de complexiteit van actorenvelden, diversiteit van belangen en conflicterende zienswijzentoch minder spelen in de private arena dan in de publieke arena. Of in ieder geval: in de private sector worden lastigheden gehanteerd als middel om een eenduidige doelstelling als long term market value te realiseren, terwijl het hanteren van die lastigheden in de publieke sector een doel op zich is.

Mij bekruipt op grond van mijn eigen ervaring erg het gevoel dat de schrijvers de realiteit van de private arena niet kennen !!
Verder achten wij als Rijnlanders de insteek van de eenduidige doelstelling (long term market value) eenzijdig en niet vruchtbaar !!

Boeiend is het dus om te zien dat in het artikel zelf ons oprichtingsartikel uitgebreid aan de orde komt. Kernpunt van kritiek blijkt te zijn dat wij modellen prescriptief, ideologisch en historisch beschouwen.

Punt lijkt mij te zijn dat wij ons bewust zijn van ons axioma, dat schrijvers dogmatisch over het economische perspectief zijn, verdere discussie daarover niet ter zake lijken te vinden !!

De insteek van de ambiguiteit in Hoofdstuk 2 van Leidinggeven aan professionals? Niet doen over Strategie: ambiguiteit van begrip (mensen interpreteren hetzelfde verschillend), van intentie (wat mensen willen is onduidelijk voor henzelf, is wisselend, inconsistent, etc.) en van participatie (deelnemers wisselen), herken ik wel heel sterk, evenals (in het hetzelfde hoofdstuk) de drie generieke strategische succesfactoren: klantgerichtheid, efficientie en innovatie.

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. Jaap Peters schreef:

    Volgens mij is het niet zo lastig, Sjaak. Waar gehakt wordt vallen spaanders. Als je niet op de spaanders let (ABNAmro. Olympische Spelen in China, 60 jaar Israel, Amerika al meer dan vijf jaar in Irak, het Duitse Rijk), is alles maakbaar.

    Maar het is nooit duurzaam, de verborgen- en neveneffecten zijn gigantisch en vervolgens komen we in de cyclus van ”duurzaam verdienen”: inmiddels zitten we aan de 80-ste grasmat in de ArenA en hobbelen we van de ene reorganisatie naar de andere hype.

    Gisteren was ik bij een middelgrote gemeente op gesprek. Ze waren er inmddels net achter dat meer varianten op de structuur niet meer mogelijk was. Alles was al geprobeerd. TG was nu weer bezig. Niets leidde tot wat men echt wilde: tevreden burgers, samenwerken ipv verkokering, daadkracht tonen wanneer nodig, etc. Hij zei letterlijk: we hebben gehad met de maakbaarheid en het lijkt er verdorrie op dat we er min of meer tegelijk achter gekomen zijn met de 1.300 ambtenaren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *