Ayn Rand: The fountainhead

Bij gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de TU/e vorig jaar mocht ik (Poul Bakker trouwens ook) in het prachtige Middagprogramma van de Faculteit Bedrijfskunde over Organisatiestijlen groepen begeleiden. Als dank daarvoor krijgen we het boek The Fountainhead van Ayn Rand.

Ik heb het boek tijdens mijn recente vacantie gelezen, was diep onder de indruk, was kwijt wat de gever van het boek, de voorzitter van de VBI (Vereniging van Bedrijfskundig Ingenieurs (van de TU/e)), de geestelijke vader van het Middagprogramma, toen aangaf als reden waarom ie ons het boek gaf, heb hem dat alsnog even gevraagd. Hij schrijft me nu, heel mooi (gaf me toestemming om zijn mail te kopieren):

Hallo Sjaak,

Dank voor je mailtje. Hopelijk heb je een goede vakantie gehad met veel inspiratie uit het boek. Waarom ik dit boek gegeven heb? Ik vond dit zelf een enorm inspirerend boek dat ik vrijwel direct heb uitgelezen, wanneer ik maar even tijd had. Wat me raakte was de kracht om op je eigen pad te blijven ondanks wat de wereld van je vindt. Maar daarin ook de strijd met de tegenwerkende krachten en de oermenselijke kracht om verbinding te zoeken, uitgedrukt in liefde. Daarnaast de gevolgen zien van jezelf weggeven aan anderen en de wereld om maar geaccepteerd te worden, erkenning te krijgen. Het patroon waarin de meesten van ons gevangen zitten. Beide hoofdpersonen drukken deze bewegingen uit.

Ik weet niet meer wat ik gezegd heb, maar het heeft ongetwijfeld met deze inzichten te maken. Vertaald naar het VBI: onze eigen weg weten te vinden, werken en leven vanuit authenticiteit, vanuit innerlijke kracht en de weerstanden die we dan ondervinden als deel van onze ontwikkeling zien. Zo ook bij het VBI: op weg gaan met elkaar om echt uit te vinden wat we met elkaar hebben en dat proberen vorm en inhoud te geven. Niet ons aanpassen aan wat de omgeving vindt dat we moeten doen maar juist de zoektocht durven aan te gaan. Het lustrum was daarin belangrijk omdat we met elkaar iets nieuws hebben neergezet wat vanuit de vereniging naar boven kwam en vorm en inhoud hebben gegeven. Dat vond ik mooi en inspirerend. Dat was een geschenk waard.

Ik hoop dat het leven voor jou zich ook ont-wikkelt langs de lijnen van je innerlijke kracht.

Sjaak tot ziens. Hartelijke groet,

Jos Niesten, www.JosNiesten.com

Mob. +31 6 21 581 384, Skype JosNiesten1953

Ter lering ende vermaeck, ter verdere informatie en inspiratie, door de bril van het  Anglo- Amerikaanse en het Rijnlandse, voeg ik graag toe:

Het boek gaat over individualisme en collectivisme, een hartstochtelijk
pleidooi voor het eerste. Het gaat over architecten in New York, die in de
30-er jaren Wolkenkrabbers bouwden, waarbij de een volledig zijn eigen stijl
volgde (moeizame strijd streed en won) en waarbij de ander traditioneel
werkte (lange tijd glorieus gaat, maar uiteindelijk verloor): “man’s ego is
the fountainhead of human progress”, is de stelling van de schrijfster, die
nog steeds aanhang heeft in the US. Zie http://www.aynrand.org/

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *