Lof voor lucky Dutch in Uruzgan

Op www.intensievemenshouderij.nl artikeltje over het Hollands leger in Urzugan. Volgens mij behoorlijk Rijnlands.

Met vriendelijke groet,
Jaap Peters
De Nederlandse aanpak in Uruzgan wekt de belangstelling van NAVO-partners die in Afghanistan al tientallen landgenoten hebben verloren. Zij vragen zich af of de lucky Dutch misschien toch slimmer opereren en daardoor betere resultaten boeken. De Nederlandse pogingen met Taliban-leiders te onderhandelen doen echter ook wenkbrauwen fronsen (red. mooi voorbeeld van Rijnlands organiseren)

De Britse krant The Times schoof zaterdag de Nederlandse tactiek in Uruzgan naar voren als lichtend voorbeeld.

De nieuwe vooruitgeschoven posten van de Nederlanders, die lijken op traditionele huizen en waar buurtbewoners welkom zijn voor thee en gedroogd fruit, lijken volgens de krant in niets op de fortificaties waarachter Britse troepen zich verschansen in de naburige en gewelddadige provincie Helmand.

Ook de Canadese krant Globe & Mail prees onlangs de manier waarop de Nederlanders in Uruzgan de Taliban de wind uit de zeilen nemen. Zij laten zich niet verleiden te vechten, signaleert de krant, maar steken hun energie in het winnen van vertrouwen van de bevolking.

In dergelijke artikelen wordt steevast gememoreerd dat de Britten 35 en de Canadezen 36 soldaten hebben verloren, terwijl de Nederlanders in dezelfde regio twee gewonden incasseerden. Bovendien komen zij de laatste tijd aan opbouw toe.

De betrokken Nederlandse officieren hebben hun ‘bevolkingsgerichte aanpak’ nog eens toegelicht aan topmilitairen en -diplomaten van de NAVO.

En op een internationaal congres over het effect van vredesmissies aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda prezen buitenlandse officieren de wijze waarop de opstand in Uruzgan wordt aangepakt.

Maar zij stelden meteen de vraag: zou dat ook gelukt zijn in de naburige provincies Helmand en Kandahar? In die laatste provincie verzamelden zich bijvoorbeeld zoveel Taliban-strijders dat heel Kandahar Stad dreigde te vallen.

In The Times zegt een NAVO-functionaris: ‘De Nederlanders doen wat we allemaal willen doen, we krijgen alleen die mogelijkheid niet.’

De Nederlandse officieren hoeden zich dan ook voor triomfalisme. Ze hebben ook geluk gehad. Pelotonscommandanten hebben vaak hun verrassing uitgesproken dat zij met al hun mannen terugkeerden.

Bron: De Volkskrant, 9 januari 2007

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. J. Wolters schreef:

    Niet veel anders als Sven Kramer op het hoogste podium, een groot aanzwellend gevoel rijst vanuit de borst op, beroert de traanbuis… het Wilhelmus.

    Ons Rijnlands model is op het hoogste schavot geeindigd, (niet in de Sadam-zin van het woord, hoewel uiteindelijk eindigde hij ook lager) met slechts twee gewonden. Ik ben geen statisticus, maar hoeveel procent is dat, bijvoorbeeld ten opzichte van de hoeveelheid Nederlandse troepen. Dan nog steeds Rijnlands superieur aan de Canadezen en Britten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *