The culture of new capitalism

Mathieu Weggeman stelt voor onderstaand bericht te publiceren. Vandaar: Hoi Mathieu, Ik zou je nog een boektitel sturen van Sennett. Ik denk dat hij en jij tot eenzelfde familie van cultuurcritici behoren (net zoals ik er ook toebehoor). The culture of the new capitalism. 2006. Yale University Press. Het interessante vond ik dat hij de moderne bedrijven en cultuur vergelijkt met de klassieke bureaucratie (de ‘iron cage’ van Max Weber). De flexibele organisatie waar het ‘timeframe’ veel korter is geworden vs de bureaucratie waar die langer was. In onze bedrijven zapt iedereen van klus naar klus, probleem naar probleem met instant tools vs de bureaucratie waar sprake was van uitgestelde behoeftebevrediging en men langdurig aan een zaak, carrière en ontwikkeling kon werken. Heel fraai: hij zet de consultant van nu tegenover de vakman van toen. (hij bedoelt dus niet de eerste generatie afviseurs die langdurige ervaring e.d. hadden). Zijn verhaal relativeert ook het Rijnlandse vs het anglo-amerikaanse. Want ook Amerika had net als Europa en het communistische Rusland grote bureaucratieën. Zijn stelling is dat onze tijd een zapcultuur met veel onzekerheid en angst is voor mensen. Niet iedereen kan dat aan. Hij zoekt dus naar nieuwe ankers (om niet in retro te vervallen). En… hij ziet dat voor een belangrijk deel in liefde voor je vak!!!!!, een basisinkomen voor iedereen en de overheid als werkgever voor de zorg e.d. De man is en blijft New Left. Ik vond zijn boek weer een verademing. Trouwens mooi artikel in O&O van jullie over het Rijnlandse leren. Dan is de kritiek op het onderwijs bijna ‘keten’lang. De opstand van de kleuterjufs, de nieuwe stichting voor het primaire en secundaire onderwijs: de vakman terug in de klas, en nu voor het leren in bedrijven. Is er ook een tegenbeweging op de Universiteiten? Hartelijke groeten, Joep

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *